Your ID Password
สมัครสมาชิก?  Keep me logged in
follow us on
Siam 108  www.siam108.com                                               Siam 108  www.siam108.com  
ชีวิตสุดสตรองของ แพท ณปภา ภาระทุกอย่างคือความโชคดีที่สุดในชีวิต

ข่าวเด่น

วันที่: 01/02/2018

 

 

               เป็นคุณแม่ที่สตรองมากๆ สำหรับ แพท ณปภา ที่เธอได้เลี้ยงลูกคนเดียวมาตั้งแต่ลูกยังเล็ก เวลาไปทำงาน หรือไปไหนมาไหนก็จะอุ้มลูกไปด้วยทุกครั้ง มาวันนี้ น้องเรซซิ่ง อายุใกล้จะครบ 1 ขวบแล้ว มีแฟนคลับเยอะแยะมากมาย ด้วยความน่ารัก และจ้ำม่ำ ทำให้ใครๆ ก็หลงรักเป็นแถว โดยล่าสุดแม่แพทได้อุ้มเรซซิ่งมาร่วมรายการ คุยแซ่บShow ทางช่อง one31 ที่มีพีเค ปิยะวัฒน์, ธัญญ่า ธัญญาเรศ และชมพู่ ก่อนบ่ายฯ เป็นพิธีกร ต้องยอมรับว่า คุณแม่คนนี้สตรองมากจริงๆ 

 

ตอนนี้เรซซิ่งอายุ 1 ขวบแล้ว?

“วันที่ 13 ก.พ. กำลังจะ 1 ขวบค่ะ ตอนนี้ก็ดื้อค่ะ แพทว่าเค้าเริ่มรู้อะไรเร็วขึ้นกว่าแต่ก่อนแล้ว เมื่อก่อนแพทส่งอะไรเค้าก็หยิบเอา แต่มาตอนนี้เริ่มที่จะไม่เอาแล้ว อย่างเช่นแต่ก่อนแพทป้อนข้าวเค้าก็จะกินหมดเลย แต่มาตอนนี้พออิ่มเค้าก็เริ่มที่จะปัดๆ ไม่เอาแล้ว แล้วก็เริ่มเลือกอาหารแล้ว อย่างบางวันแพทซื้อโจ้กติดกัน 3 วันเนอะ เพราะแพททำอาหารไม่เป็น พอวันที่ 4 เค้าเริ่มจะทำท่าทางเบื่อแล้ว กินแค่นิดๆ ก็จะไม่เอาแล้ว เราก็ต้องเปลี่ยนข้าวให้เค้า”

 

ครบรอบ 1 ขวบของน้อง จะพาไปเที่ยวเกาหลีเหรอ?

“ใช่ คือเราเคยไปตอนท้อง แล้วเราคิดว่าถ้าเราคลอดลูกออกมา แล้วประจวบเหมาะว่า 1 ขวบพอดี แล้วเพื่อนๆ มีแพลนว่าจะไปกันมั้ย เราก็โอเค ไปดิ ตอนนี้จัดกระเป๋ารอแล้ว ให้เพื่อนๆ ไปด้วยกันเยอะๆ จะได้ช่วยกันอุ้ม”

 

ตอนนี้มีดราม่า ว่าเราเอาลูกออกงานแข่งกับเป่าเปาแล้ว?

“คือจริงๆ แพทเป็นแฟนคลับเป่าเปามานานแล้ว แพทก็ยังคุยกับกิ๊บเลยว่า สอนลูกยังไงทำไมพูดได้เร็ว ส่วนเรซซิ่งจะ 1 ขวบแล้วยังพูดไม่เป็นคำเลย เราก็นั่งดูคลิปน้องเป่าเปาตลอด เรารู้สึกว่าเด็กอ่ะ พัฒนาการของเด็กแต่ละคนไม่เท่ากัน เรื่องของดันลูกหรือไม่ดันลูก มันไม่ใช่น่ะค่ะ คืออย่างตัวแพท แพทตัวติดกับลูกตลอด เพราะเราไม่มีพี่เลี้ยง แล้วเราก็จะหอบกันไปทุกที่ ไม่ต้องจ้างแพ็คเกจไม่ลูก เพราะเราหอบกันไปทุกที่อยู่แล้ว ไม่ต้องถามเลยว่างานนี้เอาลูกหนูมั้ย หรืองานนี้เอาเป็นคู่แม่ลูกมั้ย เราไม่เคยทำอย่างนั้น และเราก็ไม่เคยขอร้องให้ใครมาจัดอันดับลูกเราให้ติด 1 ใน10 หรือ 1 ใน 5 เราก็ไม่เคย และแพทก็รู้สึกว่าอยากให้ทุกคนชอบเด็กที่เค้าเป็นเด็กแบบนี้ อย่าพยายามเอาเรื่องดราม่าที่เค้ามาใส่ตั้งแต่ที่เค้ายังไม่รู้เรื่องเลย”

 

เสียใจมั้ยที่เจอข่าวแบบนี้?

“ไม่ค่ะ เราอยู่คู่กับของแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป”

 

แสดงว่าที่ถูกโยงว่าไม่แย่งงานของอีกฝ่ายนี่?

“ไม่ได้เลย แพทมองว่ามันคนละโซนเลย เพราะว่าความสามารถของลูกเราไม่ได้เท่ากับเป่าเปาเลย เพราะฉะนั้นงานมันไม่มีทางมาชนกันอยู่แล้ว แค่คนมาชอบลูกเรา เราก็ดีใจแล้วที่มีคนมาชอบเฮียเค้า แล้วอีกอย่างเราไม่ได้แข่งกับบ้านเค้าเลย ถ้ามีงานไหนที่รีเควสมาว่าอยากได้น้องก็คืออยากได้น้อง แต่ถ้างานไหนที่เค้าไม่อยากได้ ก็จะไม่เสนอค่ะ ว่าเอาคู่มั้ย เราขายคู่กัน”

 

ตอนนี้ขึ้นแท่นเป็นเจ้าแม่รีวิวสินค้าแล้ว?

“คนตามในโซเชียลตอนนี้ประมาณ 2.3 ล้านแล้วค่ะ ที่เห็นก็จะเป็นคลิปเสื้อยืดตลกๆ ไลฟ์กันขำๆ เต้นตลกๆ”

 

งานแสดงไม่เอาแล้วเหรอ?

“เอาค่ะ เอาทุกอย่าง”

 

แล้วงานละครจะรับได้เหรอ เพราะลูกเรายังเล็กด้วย?

“คือตอนนี้ที่แพทรับ เราก็ยังไงบอกไม่ได้ว่า แนวโน้มมันจะยากง่ายขนาดไหน ก็เลยลองรับก่อน แล้วเป็นละครที่เราอยากเล่นมานานแล้ว เพราะเป็นละครย้อนยุค”

 

รีวิวของครั้งหนึ่งเป็นแสนเลยเหรอ?

“มันก็แล้วแต่สินค้าค่ะ”

 

มากที่สุดกี่หลัก? “ก็ต้องเป็นหลักแสน”

 

ปกติจะเป็นสินค้าอะไรมากที่สุด?

“สวยๆ อย่างเราก็จะเป็นพวกลิปสติก เครื่องสำอาง โลชั่น ของเด็กก็มี แต่ไม่ได้เยอะมาก เพราะเค้ายังพูดไม่ได้ ก็ได้แต่ภาพนิ่งอย่างเดียว”

 

พาน้องเรซซิ่งไปเยี่ยมพ่อมา?

“ก็ไปตั้งแต่ช่วงวันพ่อแล้วค่ะ ที่ผ่านมาหลายๆ คนจะชอบถามว่าพาไปรึยัง ก่อนหน้านี้เป็นเวลา 5-6 เดือนกว่าที่เค้าถาม เราก็บอกว่ายังไม่ได้พาไป เพราะว่าคุณพ่อเค้ายังไม่พร้อม แต่เราพร้อมเสมอค่ะ ซึ่งพ่อเค้าก็บอกว่ายังทำใจไม่ได้ เราก็ถามว่าทำไมถึงยังไม่อยากเจอ เค้าก็รู้สึกว่า 7 วันเค้าได้เจอวันเดียว วันละชั่วโมง แล้วที่เหลือ 6 วัน เค้าจะคิดถึงลูกมาก แล้วเค้ายังไม่สามารถจัดการกับอารมณ์ตรงนั้นได้ จะรู้สึกเศร้ามากๆ หรืออยู่ในภาวะที่เศร้า เค้าก็เลยขอเวลาก่อน จนพอดีวันพ่อ แพทมองว่าก็คงถึงเวลาแล้ว ประจวบกับเค้า 10 เดือนแล้ว อีกนิดเดียวก็จะขวบนึงแล้ว จะไม่ให้รู้เลยเหรอว่าอะไรยังไง เค้าเริ่มเรียนรู้มากขึ้น ก็เลยเริ่มพาเค้าไปหาคุณพ่อ คือก่อนหน้าเราไปเยี่ยมเรื่อยๆ อยู่แล้ว แต่ไม่ได้พาน้องไป”

 

แล้ววินาทีแรกที่เค้าได้เจอลูก?

“เค้าก็ช็อคนะ เพราะว่าเราไม่ได้บอกเค้า เหมือนอาทิตย์ที่แล้วเราก็ไปของเรา แต่เราไม่ได้บอกว่า เดี๋ยวอาทิตย์หน้าจะพาลูกไปนะ เราไม่พูด เพราะฉะนั้นเค้าจะไม่รู้ เค้าจะคิดว่าจะได้เจอแค่เรา กับคุณแม่ กับพี่ชายแค่นั้น แต่พอเค้าเจอว่ามีลูกด้วย เค้าก็สตั๊นท์ ร้องไห้ เพราะว่าเค้าไม่ได้เจอตั้งแต่ 3 เดือน ตอนที่เค้าห่างจากลูกคือตอนที่ลูก 3 เดือน แล้วมาเจออีกที 10 เดือน ระยะเวลามันก็นาน แล้วลูกก็โตมาก ทำอะไรได้เยอะ เพราะตอน 3 เดือนเค้าได้แค่อุ้ม พอตอนนี้ลูกสามารถโบกมือบ๊ายบาย ยิ้ม หัวเราะ จนเค้ารู้สึกว่า ทำไมเค้าไม่มีโอกาสได้เล่นกับลูกเหมือนคนอื่นที่อยู่ใกล้ชิดกับน้อง”

 

ความรู้สึกเราตอนนั้น?

“คือแพทจะไม่ค่อยแสดงความอ่อนแอให้เค้าเห็นอยู่แล้ว เพราะการที่เค้าอยู่ในจุดที่เค้าอยู่ มันก็แย่มากพออยู่แล้ว และถ้าเรายิ่งทำว่าเราอ่อนแอ มันก็ทำให้เค้าเป็นห่วงเรา เป็นห่วงลูกมากยิ่งขึ้น ส่วนใหญ่เราจะทำให้เค้ามั่นใจไปเลยว่า ลูกอยู่กับเรา แฮปปี้แน่นอน”

 

แล้วเค้าได้คุยอะไรกับลูกมั้ย?

“เค้าก็พยายามเรียก แต่มันไม่ได้ใกล้ชิด ไม่ได้อุ้ม มันก็เหมือนในละครอ่ะค่ะ ที่มันเป็นห้องแล้วมีกระจกกั้น คุยแค่ได้ทางโทรศัพท์ แล้วเห็นแค่หน้า ลูกก็ไม่สามารถอยู่นิ่งๆ ได้ เค้าก็แค่บอกเราว่า เค้าอยากมีโอกาสมาเล่นกับลูก อยากมีโอกาสอยู่ใกล้ๆ”

 

อีกนานเท่าไหร่ ที่จะได้ออกมา?

“แพทไม่ทราบเลยค่ะ เรื่องตรงนี้ แพทกับแม่พี่เบนซ์ เราไม่ค่อยคุยเรื่องตรงนี้ แล้วเราไม่ค่อยได้รับรู้มากนัก ว่าสุดท้ายแล้วยังไง เราก็รู้ในส่วนของเรา แล้วในส่วนของพี่เบนซ์เค้าก็คงให้เราเลี้ยงลูกอย่างเดียว และตรงนั้นก็ให้ครอบครัวพี่เบนซ์จัดการ”

 

ครบรอบแต่งงานมีส่งดอกไม้?

“ก็ตกใจเหมือนกัน เพราะว่าจริงๆ เราสองคนไม่ใช่คนโรแมนติก และเป็นคู่ที่แบบว่าต่างคนต่างเป็นตัวของตัวเองทั้งคู่ แล้วอยู่ดีๆ เค้าก็ไม่อยู่กับเรา แล้วพอช่วงครบรอบแต่งงานที่ผ่านมาคือ เดือน พ.ย. เค้าก็ส่งดอกไม้มา แล้วเค้าไปแอบเตรียมกับคุณแม่กับพี่ชาย ก่อนหน้าเราก็เอะใจว่า คุณแม่เค้าโทรมาถามว่า มีใครมาส่งของรึยังลูก เราก็เอะใจว่า ใครจะมาส่งอะไรเวลานี้ ตอน 3 ทุ่ม เราก็มานั่งคิดว่าวันนี้วันอะไร เราก็อ๋อ วันครบรอบแต่งงาน เราก็มาอ่านการ์ดเลยร้องอ๋อ ว่าสามีเค้าฝากแม่กับพี่ชายเค้าทำให้เรา เราดีใจนะคะ เพราะเราตัดทิ้งไปแล้วว่า มันคงไม่มีอะไรพิเศษมากมายอยู่แล้ว แล้วพอเราได้ เราก็โอเค เพราะไม่คิดว่า นั่นเป็นสิ่งที่เค้าจะทำ แล้วเค้าอยู่ข้างใน เค้ายังคิดถึงเราตลอดเวลา อันนั้นคือที่สุดที่แพทรู้สึกว่ามันที่สุดแล้วจริงๆ”

 

ลูกผู้หญิงก็อยากมีความรักที่สวยงาม แต่พอมาตอนนี้เราก็ต้องเลี้ยงลูก และมีความรักที่ไม่มีอิสระซึ่งกันและกันเลย เรารู้สึกยังไง?

“มันคงเป็นโชคชะตาค่ะ เราก็ไม่ได้อยากให้มันมาในแนวนี้เนอะ เราไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ แต่ว่าพอมันมาถึงแบบนี้แล้ว เราก็ต้องอยู่กับมันให้ได้ ใช้ชีวิตให้มันมีความสุขค่ะ แล้วในความโชคร้าย แพทมีความโชคดีคือ มีหนุ่มน้อยเข้ามาเติมเต็มทุกอย่าง มันเลยทำให้ระยะเวลาที่แพทห่างพี่เบนซ์มาใน 8-9 เดือน มันมีความสุขน่ะค่ะ แล้วเวลาของแพทก็จะหมดไปกับการทำงานแล้วการเลี้ยงลูกค่ะ จนเราไม่มีเวลาที่จะมานั่งคิดถึงหรือเรามานั่งเสียใจ หรือมานั่งทุกข์ เพราะในทุกๆ วันที่ผ่านมา เราจะทำงาน อยู่กับลูก หลับไปกับลูก แล้วตื่นขึ้นมาทำงาน”

 

เคยมีมองหน้าเค้าแล้วร้องไห้กับโชคชะตาชีวิตแบบนี้มั้ย?

“ไม่มีเลยค่ะ”

 

ร้องไห้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?

“น่าจะเป็นตอนเยี่ยมพี่เบนซ์เมื่อ 10 เดือนที่แล้วค่ะ แต่เวลาเราไปเยี่ยมพี่เค้าข้างใน แพทจะไม่ค่อยแสดงอาการ เพราะว่าเค้าร้องอยู่แล้ว พอเห็นหน้าลูกเราก็ไม่ร้องค่ะ เพราะว่าเราแฮปปี้ เราไม่อยากให้ลูกเราโตมามีแต่ความเครียด ความเศร้า และไม่สนุก นั่นก็คือสาเหตุที่เราต้องแข็งแรงตลอดเวลา และเราก็เห็นชัดๆ จากลูกเรา เรซเป็นเด็กที่อารมณ์ดีตลอด ไม่ใช่เด็กขี้งอแง”

 

ช่วงเวลาที่ท้อมีบ้างมั้ย?

“ไม่มีค่ะ เพราะเรารู้สึกว่าโชคดีจนไม่รู้จะโชคดียังไงแล้ว หนึ่งคือบุญวาสนาเลย การที่เราจะยืนอยู่จุดนี้ได้นั่นคือการโชคดีอย่างหนึ่ง แล้วการที่เราเจอมรสุมมาแล้วเราไม่ร่วงลงไปเลย มันยิ่งเป็นความโชคดีที่เราไม่คิดว่าเราจะเป็นไปได้ คือแพทต้องบอกก่อนว่า ก่อนหน้านี้ก็เครียดนะคะ ที่เป็นข่าวกับสามี เพราะไม่คิดว่ามันจะหนักขนาดนี้ แต่เค้าก็เข้าใจกัน และเห็นใจเรา และเวลาก็เป็นบทพิสูจน์ว่า ทำไมเราถึงยังอยู่ได้ ยังมีงานได้ มันทำให้เราคิดว่าเราโชคดีจังเลยที่มีวันนี้ได้ ถ้าเราเทียบกับคนอื่นๆ แพทว่าเค้าอาจจะล้มไปแล้วด้วยซ้ำ”

 

เรื่องที่หนักที่สุดในชีวิต?

“คือเรื่องที่คุณแม่ป่วย เพราะอยู่ดีๆ เค้าก็เป็น เพราะที่ผ่านมาเค้าเคยตามเราไปด้วยทุกที่ แล้วอยู่ดีๆ มาเป็นอัลไซเมอร์ หลังจากนั้นเราก็ต้องมารับมือกับมัน หนักที่สุดคือช่วงที่คุณแม่เป็น 3 ปีแรก คือแกอารมณ์จะสวิงตลอด จำได้บ้าง จำไม่ได้บ้าง แล้วเค้าจะหลงหายออกไปจากบ้าน แต่เค้าไม่ได้หายไปไหน เค้าหายไปทำในสิ่งที่เค้าเคยทำ นั่นก็หนักสำหรับแพท เราคิดว่าต้องเสียแม่แล้วแน่ๆ เพราะการตามหาคนหลงทางมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ หลังจากนั้นก็เป็นความโชคดีที่เค้ากลับมาเอง ไม่ใช่เค้ากลับมาเองได้ แต่ความจำพาเค้ากลับไปที่เดิมที่เคยไป ซึ่งเป็นบ้านหลังเก่า แล้วสามล้อเค้าจำได้ เค้าก็ใจดีพามาส่ง แล้วก็มาหนักอีกทีคือแม่ลื่นล้ม แล้วเดินไม่ได้เลย”

 

ฝากถึงคนที่ต้องดูแลพ่อแม่ ที่ยังมีภาระ แต่เป็นภาระที่มีความสุขเหมือนแพท?

“แพทมองเรื่องนี้มันเป็นความสุข แพทไม่มองว่ามันคือภาระ แต่มันคือความสุขมาก และกลัวจะเสียไป แพทกลัวว่าจะไม่ได้ทำอีก ก็เลยรีบทำ และก็อยากทำมันให้ดีที่สุด แล้วถ้าใครที่รู้สึกว่า ตัวเองท้อแท้หรือว่าแย่แล้ว ให้หันกลับไปมองคนที่เค้าลำบากกว่าเรา แล้วจะรู้ว่า ตัวเองมีความสุขมากกว่านั้นอีกเยอะ”